Coraz częściej zarażamy się grzybicą stóp. Nabrała ona wymiaru choroby społecznej. Ciężko w to uwierzyć, ale na ten rodzaj zakażenia cierpi już co piąta osoba. Polska plasuje się na czele państw europejskich, jeśli chodzi o liczbę zachorowań.

Grzybica stóp to zakażenie grzybami dotykające podeszw stóp i przestrzeni międzypalcowych. Wywołują je różne rodzaje grzybów. Najczęściej dermatofity (Trichophyton rubrum i Trichophyton mantagrophytes). Trichophyton rubrum odpowiada za większość przypadków przewlekłego zakażenia. Poza tym grzyb pleśniowy (Scopulariopsis brevicalius) i gatunki z rodzaju Candida.
Jest mało przyjemna i jest zaraźliwa, jej leczenie jest długotrwałe.

Tylko szybkie podjęcie leczenia uchroni nas przed przejściem choroby w stan przewlekły i grzybicą paznokci, która jest jej naturalną konsekwencją.

Jak rozpoznać grzybicę stóp?

Grzybica stóp jest dość łatwa do zdiagnozowania. Chorzy najczęściej skarżą się na:

  • łuszczącą się skórę podeszwy stóp,
  • pęcherzyki i grudki na bocznych powierzchniach palców i między palcami,
  • świąd stóp,
  • nadmierne pocenie się stóp,
  • zaczerwienienie stóp.

Zaawansowana grzybica to również :

  • pękanie skóry,
  • tworzenie się ran.

To ogólne objawy. Grzybica stóp nie jest jednak schorzeniem jednorodnym. Może przybierać różne postaci, w zależności od pacjenta.

Wyróżniamy kilka jej rodzajów:

  1. odmiana międzypalcowa – zmiany dotyczą najczęściej przestrzeni między czwartym a piątym palcem, choć oczywiście mogą też zająć inne przestrzenie; skóra sprawia dodatkowo wrażenie wilgotnej, występuje świąd, pieczenie, nieprzyjemny zapach, wydzielina; ta postać stanowi często punkt wyjścia do grzybicy paznokci,
  2. odmiana potnicowa – drobne i liczne pęcherzyki lub krosty, które mogą się zlewać w większe pęcherze występujące zwykle na podeszwie stóp; silne swędzenie, łatwo ulega zakażeniu bakteryjnemu (zmiana zabarwienia wydzieliny z przezroczystej na białawą i żółtą),
  3. odmiana złuszczająca – ogniska nadmiernego rogowacenia skóry; skóra jest twarda, mało elastyczna, ma skłonność do pękania, świąd jest niewielki; zmianom towarzyszy często grzybica paznokci,
  4. odmiana z odczynem alergicznym – zmianom towarzyszą silne objawy alergii – zaczerwienienie, grudki, swędzenie.

Choroba jest na tyle wyraźna, że sami możemy ją zdiagnozować, jednak próba leczenia bez konsultacji z lekarzem nie jest dobrym rozwiązaniem. Niewłaściwy dobór metod leczenia utrudnia pozbycie się dolegliwości.

Dlaczego właśnie stopy?

Nasze stopy są dla grzybów szczególnie atrakcyjne. Łatwo się na nie dostać z podłoża, a zmacerowany przez obuwie naskórek to znakomita pożywka.

Grzyby świetnie czują się zwłaszcza w syntetycznym obuwiu bez dopływu powietrza!

Poza paznokciami, grzybica stóp przenosi się często na dłoń (prawą u praworęcznych i lewą u leworęcznych).

Przyczyny zarażenia grzybicą

Pomimo tego, iż choroba jest bardzo zaraźliwa, możemy przestrzegać pewnych zasad higieny, których pominiecie jest najczęstszym winowajcą zakażenia grzybami.

  • Dokładnie myjmy i osuszajmy stopy, dbając o przestrzenie międzypalcowe.

Choć zbyt częste mycie, sięganie po dezodoranty naruszają naturalną barierę ochronną skóry; myjmy stopy nie częściej (i nie rzadziej) niż 2 razy dziennie, dbając o naturalny płaszcz lipidowy. W sprzedaży są mydła z dodatkiem zapobiegającym grzybicy.

Prysznic jest bardziej higieniczny niż kąpiel w wannie, bo ciało ma kontakt jedynie z bieżąca wodą.

  • Warto używać osobnego ręcznika do stóp.
  • Rajstopy i skarpety zmieniajmy przynajmniej raz dziennie; nośmy najlepiej bawełniane skarpety, gdyż syntetyczne źle przepuszczają powietrze, nie wchłaniają wilgoci i przenoszą pot.
  • Używajmy przewiewnych, wygodnych butów, które zapewniają wentylację i nie ściskają palców. Gumowe podeszwy, materiały wełniane i filc są idealnym środowiskiem dla grzybów. Jak najczęściej sięgajmy po klapki i sandały.
  • Spryskujmy buty wewnątrz dezodorantem grzybobójczym (lub posypujmy talkiem czy pudrem).
  • Zawsze nośmy klapki na basenie, w saunie, siłowni, w solarium, w hotelowych pokojach. Te miejsca to w zasadzie królestwo grzybów.
  • Dokładnie leczmy urazy i choroby stóp. Uważajmy zwłaszcza na pękające pięty. Te szczeliny w skórze to zaproszenie dla grzybów i bakterii.
  • Nie obcinajmy paznokci zbyt krótko.
  • Zła dieta – odporność organizmu przed grzybami budujemy również od wewnątrz!
  • Słodycze, białe pieczywo, makarony, ziemniaki – są świetną pożywką dla grzybów.
  • Błonnik – grzyby go nie znoszą, niech będzie więc stałym składnikiem naszej diety.
  • Nabiał (zwłaszcza jogurty naturalne), jaja, ryby, drób masło, oleje, pieczywo razowe, płatki owsiane – to świetni sprzymierzeńcy antygrzybicznej diety.
  • Cebula, czosnek (również miejscowo w formie okładów) – to najlepsi naturalni zabójcy grzybów. Nie zapominajmy o nich.

Niektóre osoby ulegają zarażeniu częściej i łatwiej, niż inne. Zależy to zapewne od „dopasowania” immunologicznego szczepu grzyba do odporności immunologicznej danej osoby.

Szybciej zarażają się ci, którzy nadmiernie się pocą, cierpią na zaburzenia rogowacenia naskórka.Rozwój grzybicy nasila również cukrzyca oraz przyjmowanie niektórych leków – antybiotyków, cytostatyków, kortykosteroidów, antykoncepcji.

Szybkie reagowanie jest ważne!

Pamiętajmy, że grzybica sama nie minie. Kluczową sprawą w walce z nią jest podjęcie leczenia już przy pierwszych dolegliwościach. Wtedy wystarczy smarowanie chorej stopy preparatem miejscowym.

Jeżeli grzybicy towarzyszy wysięk, terapię trzeba wzbogacić okładami z kwasu bornego, rivanolu lub płynu Burowa. Warto sięgnąć po preparaty, które mają również działanie przeciwzapalne.

Możemy spróbować również sposobów naturalnych, na pewno warto łączyć je z aptecznymi preparatami:

  • mikstura aloesowa – zmiksowane liście aloesu (2 sztuki) z olejkiem z drzewa herbacianego (10 kropli) – 3 razy dziennie smarować należy chore miejsca.
  • ocet jabłkowy – wypijać należy 2 łyżki octu dziennie, znacznie zwiększa on skuteczność zewnętrznych środków przeciwgrzybicznych.
  • ekstrakt z grejpfruta – w formie olejku.
  • czarna herbata – warto moczyć stopy w bardzo mocnym naparze.
  • rozmaryn lekarski – 3 łyżki rozmarynu zalać wrzątkiem, po wystygnięciu przemyć stopy.

Pamiętajmy, by nie przerywać terapii zbyt szybko! Powinna trwać minimum miesiąc, nawet jeżeli objawy ustąpią wcześniej. Zbyt szybkie odstawienie leków jest częstą przyczyną nawrotów choroby.

Grzyby tworzą zarodniki, które potrafią przetrwać w niekorzystnych warunkach. Są też odporne na leki. Farmaceutyki niszczą grzyby w naskórku, ale zarodniki zostają nienaruszone i przy szybkim odstawieniu leków postanie z nich nowa plecha grzyba.

Warto przypomnieć sobie te wszystkie zasady przed latem. Grzybica również uwielbia tę porę roku. Nie ma możliwości, by nie spotkać grzybów korzystając z wakacyjnych atrakcji. Warto dbać o swą odporność i higienę, by to nie nas wybrały sobie na żywiciela!

REVITUM – Centrum Diagnostyki Organizmu
Artykuł został przygotowany przez firmę www.revitum.pl specjalizującą się w diagnostyce organizmu i doborze naturalnych preparatów.

ZapiszZapisz

Oceń to:
| Liczba ocen: 16 Średnia: 4.3

2 KOMENTARZE

  1. A w jaki sposób można przewidzieć, czy np. w trakcie pobytu na bazie w czasie wakacji nie jesteśmy narażeni na grzybicę stóp? Pewnie łatwo można ją złapać w trakcie pobytu w publicznej toalecie obok basenu.

    • Dzięki za ten komentarz – słuszna uwaga. Przewidzieć niczego się oczywiście nie da, ale należy minimalizować ryzyko. Do publicznej toalety na basenie wchodzimy zawsze w klapkach – nigdy boso.

Zapytaj lub skomentuj:

Napisz komentarz
Podaj swoje imię