Trend na aktywność fizyczną – popularny zwłaszcza na przestrzeni ostatnich lat, ma również swoją ciemną stronę. Mianowicie stanowi ją duża liczba urazów, które mogą mieć charakter chwilowy, ale mogą także nieść ze sobą bardzo poważne konsekwencje. Najbardziej narażonym, poprzez nieustającą eksploatację, jest staw kolanowy. To tak naprawdę zmora wszystkich osób uprawiających sport.

Oceń to:
| Liczba ocen: 3 Średnia: 4.3

Naciągnięcia, stłuczenia, skręcenia, naderwania, czy całkowite zerwanie – zdarzyć może się tak naprawdę wszystko. Warto być na to przygotowanym, w związku z tym dzisiejszy tekst zwróci uwagę na ewentualne zagrożenia oraz podpowie rozwiązania.

Nieodłącznym elementem stawu kolanowego są występujące wespół z nim więzadła. Specjaliści dokonali najprostszego podziału na więzadła zewnętrzne oraz wewnętrzne. W skład pierwszych wchodzi więzadło rzepki, poboczne – piszczelowe, poboczne – strzałkowe oraz więzadło podkolanowe. Jeśli chodzi o więzadła wewnętrzne to mamy do czynienia z więzadłami poprzecznymi kolana, krzyżowymi tylnymi oraz krzyżowymi przednimi (ACL).

Więzadło krzyżowe przednie jest absolutnym i fundamentalnym stabilizatorem stawu, odgrywa rolę kluczową i jest wybitnie narażone na urazy mogące prowadzić do przykrych konsekwencji.

Objawy urazu ACL:

  • krew w płynie stawowym
  • niestabilność kolana
  • nagły ból w momencie urazu
  • widoczny obrzęk
  • uczucie niepewności kolana ( tzw. uciekanie kolana podczas poruszania )
  • stopniowe zanikanie bólu
  • okresowe podpuchnięcie stawu kolanowego

Rekonstrukcja ACL

Dla wielu zawodowych sportowców – zwłaszcza piłkarzy oraz narciarzy, zerwanie więzadła krzyżowego przedniego może w najtrudniejszych przypadkach zakończyć ich karierę, choć współczesne rozwiązania ortopedyczne w większości przypadków przywracają pełną sprawność ruchową.

Zerwanie więzadła krzyżowego sprawia, iż włókna nie są w stanie samoistnie się zregenerować. Wówczas jedynym wyjściem z problemu jest leczenie. Dzieli się ono na dwa rodzaje – leczenie zachowawcze lub zabieg rekonstrukcji.

Zabieg ten polega na odtworzeniu więzadła, czego skutkiem jest powrót do pełnej stabilności stawu. W trakcie zabiegu rekonstrukcji ACL zostaje pobrany i wykorzystany przeszczep własny pacjenta. Pobrany przeszczep jest mocowany w obrębie kości piszczelowej za pomocą specjalistycznych śrub lub kotwic.

Leczenie zachowawcze z kolei wynika z braku kwalifikacji pacjenta i opiewa ono we wzmacnianie mięśni m.in. poprzez proces rehabilitacyjny.  Skoro mowa o kwalifikacjach do zabiegu pod uwagę brane są następujące kryteria:

  • wiek pacjenta,
  • poziom aktywności fizycznej,
  • stopień przerwania ciągłości więzadła,
  • obecność objawów niestabilności kolana,
  • subiektywne odczucia niestabilności.

Rekonstrukcja ACL – Wnioski

Kluczowym elementem rekonstrukcji ACL poza samym zabiegiem, jest proces rehabilitacyjny. Jego celem jest odzyskanie pełnej sprawności ruchowej w jak najkrótszym czasie.

Rehabilitacja jest zawsze dostosowywana indywidualnie do poziomu zaawansowania kontuzji i predyspozycji pacjenta. Sam proces odbudowy wiązadła jest wyjątkowo żmudny – potrafi trwać do 3 lat. Rodzaj ćwiczeń oraz poziom ich intensywności zależy od wielu aspektów, ale nadal najważniejszym z nich pozostaje natężenie bólu podczas rehabilitacji.

Tekst powstał przy współpracy ze Sport-Med Kraków.

Oceń to:
| Liczba ocen: 3 Średnia: 4.3

Brak komentarzy

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Jurek Michalski

Jurek Michalski

Mam na imię Jurek i jestem mężem Ewy - Redaktor Naczelnej Radiokliniki. Wpieram ja w technicznych aspektach działalności bloga. Czasem także coś skrobnę lub nagram. Zapraszam do komentowania i kontaktu.