Kinezjotaping, czyli plastrowanie dynamiczne jest nieinwazyjną, skuteczną metodą terapii, stosowaną w rehabilitacji sportowej oraz medycznej. Terapię z powodzeniem stosuje się w wielu chorobach o podłożu neurologicznym, w wyniku których dochodzi do zmian w obrębie narządu ruchu. Poza tym kinezjotaping sprawdza się w rehabilitacji po udarach, w dziecięcym porażeniu mózgowym, w stwardnieniu rozsianym, w chorobie Parkinsona. Wykazuje działanie przeciwbólowe, poprawia miejscowo krążenie limfatyczne i żylne. Jak jeszcze może nam pomóc i jakie są przeciwwskazania do zastosowania tej metody terapii? O tym w artykule.

aktualizacja: 05’2019

Zastosowanie kinezjotapingu.

Kinezjotaping znajduje zastosowanie w profilaktyce oraz leczeniu wielu schorzeń narządu ruchu, wrodzonych oraz nabytych w tym:

  • wad postawy,
  • chorób zwyrodnieniowych  (m.in. RZS, ZZSK, haluksy),
  • następstw urazów,
  • przeciążeń powstałych nie tylko w sporcie, ale i w życiu codziennym, spowodowanych intensywną pracą lub długotrwałą pozycją siedzącą,
  • w stanach niedoboru siły mięśniowej różnego pochodzenia m.in. po opatrunku gipsowym.

Terapię z powodzeniem stosuje się w wielu chorobach o podłożu neurologicznym, w wyniku których dochodzi do zmian w obrębie narządu ruchu. Kinezjotaping polecany jest też w rehabilitacji po udarach, w dziecięcym porażeniu mózgowym, w stwardnieniu rozsianym, w chorobie Parkinsona.

Kinezjotaping jest również nieocenioną metodą terapii obrzęków limfatycznych. Plastrowanie dynamiczne jest wykorzystywane także w procesie uelastyczniania blizn oraz w redukcji cellulitu.

Sprawdź również: Nordic walking to sposób na globalny ruch i wyśmienitą kondycję!

Jednakże jedną z podstawowych zalet kinezjotapingu jest działanie przeciwbólowe. Ponadto, w zależności od sposobu oklejenia, terapia działa wspomagająco na rozluźnienie lub wzmacnianie mięśni, stabilizację stawów, poprawia miejscowo krążenie limfatyczne i żylne.

Plastrowanie dynamiczne może być stosowane jako samodzielna forma terapii lub też łączona z  terapią manualną, masażem, z zabiegami fizykoterapeutycznymi, z ćwiczeniami.

Skąd wywodzi się kinejotaping?

Kinezjotaping powstał w Japonii w latach 70-tych zeszłego stulecia, jego twórca jest doktor Kenzo Kase. W Polsce metoda dynamicznego plastrowania pojawiła się w latach 90 -tych XX w. początkowo stosowana była głównie w sporcie, obecnie jej zastosowanie jest bardzo szerokie.

Czy kolor plastrów do kinezjotapingu ma znaczenie?

Podstawowym elementem terapii są tapy, czyli różnokolorowe, specjalne, elastyczne plastry (taśmy) wykonane z bawełny. Plaster jest tak tkany, aby był rozciągliwy jedynie na swojej długości, a po aplikacji przepuszczał powietrze do objętej terapią skóry. Substancją klejącą jest hypoalergiczny akryl.

Taśmy są oferowane w różnych kolorach i wzorach. Kolor plastra (poza białym!) nie ma znaczenia w procesie leczenia, wszystkie tapy posiadają takie same właściwości.

W wyborze kierujemy się jedynie upodobaniami i względami estetycznymi. Jedynie tapy koloru białego mają inne właściwości. Są to plastry sztywne wykorzystywane do tzw. ,,twardej stabilizacji”, znajdujące zastosowanie w sporcie, tam gdzie jest konieczność unieruchomienia stawów. Tapów białych nie używamy w terapii plastrowania dynamicznego, której celem jest zachowanie pełnej ruchomości stawów w trakcie leczenia.

Tapy nie zawierają żadnej substancji leczącej (nie zawierają leków!), oddziałują jedynie mechaniczne na skórę, powięzie, tkanki podskórne oraz receptory czuciowe, wywołując lecznicze reakcje odruchowe przez 24 godziny na dobę w trakcie aktywności oraz w spoczynku.

Odpowiednio prowadzona terapia sprzyja poprawie mikrokrążenia limfy i krwi oraz usuwaniu obrzęków, a także koryguje nieprawidłowe ustawienie skóry, powięzi oraz powierzchni stawowych. Oddziaływanie metody na mięśnie polega przede wszystkim na pobudzeniu do pracy uszkodzonych mięśni, zmniejszeniu wygórowanego ich napięcia oraz przywrócenia pełnego zakresu ruchu w stawie.

Ciężar i elastyczność plastrów zbliżona jest do elastyczności i ciężaru skóry ludzkiej. Działanie terapeutyczne plastrów, po oklejeniu, wynosi ok. 120 godzin, czyli 5 dni – co czyni terapię kinezjotaping bardzo wygodną, czasowo i finansowo korzystną dla pacjenta.

Na czym polega zabieg kinezjotapingu?

Zabieg kinezjotapingu polega na oklejeniu tapami (aplikacja) miejsc wymagających terapii w ściśle określony sposób, dobierany indywidualnie do aktualnego stanu pacjenta, podczas każdej wizyty, na podstawie diagnozy wynikającej z przeprowadzonego wywiadu i badania wykonanego przez fizjoterapeutę.

WAŻNE! Do prawidłowego doboru aplikacji potrzebna jest znajomość anatomii funkcjonalnej, znajomość zasad kinezjotapingu (różne metody oklejania – powięziowa, mięśniowa, limfatyczna i inne) oraz umiejętność zdiagnozowania aktualnego stanu ciała. Dlatego, nie polecam samodzielnego oklejania na podstawie ulotek i filmów zamieszczonych w internecie, gdyż niewłaściwa aplikacja może nie wywołać pożądanego efektu leczniczego, a nawet doprowadzić do zaostrzenia objawów.

Terapia kinezjotapingiem składa się z jednego do kilku zabiegów oklejania (więcej w przypadku chorób przewlekłych). Plastry oddziałują leczniczo na ciało pacjenta nieprzerwanie, dzień i noc (do 5 dni). Pierwsza odczuwalna poprawa jest obserwowana tuż po wykonaniu aplikacji kinezjotapingu lub w ciągu pierwszej doby.

Po pierwszej dobie od założenia, pacjent praktycznie traci poczucie oklejenia, niemniej terapia działa nieprzerwanie, wzmacniając proces samoregeneracji tkanek, do czasu ich usunięcia.

Terapia (w czasie trwania) nie ogranicza w żaden sposób ruchów ani aktywności pacjenta, nie powoduje zmiany trybu życia. 

Po upływie czasu terapii (5 dni) możemy usunąć plastry samodzielnie lub zerobi to terapeuta. Plastrów nie należy gwałtownie zrywać, może wtedy dojść do uszkodzenia naskórka i uniemożliwienia założenia kolejnej aplikacji, gdy jest tego potrzeba.

Taśm nie należy ogrzewać, suszyć suszarką, smarować maściami, jedynie przycinamy ewentualne odklejające się zakończenia aplikacji, uniemożliwiając tym samym ich dalsze odrywanie się. W trakcie terapii możemy korzystać z kąpieli, pamiętając jedynie o tym, że długie ich moczenie może spowodować szybsze samoistne odklejenie.

Przeciwwskazania do kinezjotapingu.

Decydując się na korzystanie z terapii plastrami kinezjo powinniśmy mieć świadomość w jakich sytuacjach nie jet ona zalecana. Przeciwwskazaniami do oklejania są:

  • ostre infekcje z temperaturą,
  • tętniaki,
  • niezrośnięte złamania,
  • ostra faza reumatyzmu,
  • zakrzepica,
  • rany w obrębie części objętej terapią.

Przy nowotworach złośliwych decyzję podejmuje lekarz! W innych schorzeniach należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Niezaprzeczalną zaletą terapii jest … w każdym wieku 🙂

Zapytaj lub skomentuj:

Napisz komentarz
Podaj swoje imię