Udar krwotoczny mózgu dotyka aż 10 tysięcy osób rocznie! Istnieją czynniki ryzyka, które przyczyniają się do jego wystąpienia. Dzisiaj pierwsza z rozmów na ten temat.

Oceń to:
| Liczba ocen: 115 Średnia: 3.7

Udar krwotoczny mózgu to jego uszkodzenie spowodowane przez przyczynę naczyniową tj. przez niedokrwienie, czyli zawał albo przez krwawienie, czyli to, co się powszechnie nazywa wylewem. Dochodzi do krwotoku albo do mózgu albo do przestrzeni płynowej otaczającej mózg. Konsekwencją tego jest jakiś deficyt neurologiczny tzn. że dochodzi do uszkodzenia pewnych obszarów odpowiedzialnych na przykład za ruch ręki, nogi, czy mowę.

Wyróżniamy dwa rodzaje udarów: krwotoczny i niedokrwienny. W obrębie udaru krwotocznego wyróżnia się jeszcze krwotok podpajęczynówkowy, gdy dochodzi do wylewu krwi do przestrzeni podpajęczynówkowej, czyli do przestrzeni przymózgowej. Natomiast krwotok śródmózgowy jest to tzw. udar krwotoczny, gdy dochodzi do wylania się krwi do samego mózgu.

Udar krwotoczny – najczęstsze przyczyny

Czynnikami ryzyka są przede wszystkim: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, jak również nadużycie substancji pobudzających, typu  amfetamina czy kokaina. Te przyczyny są często zbieżne z przyczynami udaru niedokrwiennego.

Wśród przyczyn udaru krwotocznego są też zaburzenia w budowie naczyń, czyli wszelkiego rodzaju naczyniaki i tętniaki  mogące wywołać zarówno krwotok podpajęczynówkowy jak i śródmózgowy.

Tętniaki mogą nawet zagrażać życiu. Pęknięty, nie leczony tętniak w 50% kończy się zgonem. To jest ciężka choroba i dlatego konieczna jest jak najszybsza interwencja.

Jeśli chodzi o pęknięte tętniaki to są tu dwie metody leczenia tj. embolizacja lub operacyjne klipsowanie, o czym opowiada nasz Ekspert.

Jakie objawy mogą wskazywać, że mamy do czynienia z udarem?

Jeśli chodzi o objawy udaru mózgu to jest to przede wszystkim niedowład połowiczny dotyczący jednej połowy ciała (ręki, nogi), niedowład twarzowy, kiedy dochodzi do opadania kącika ust. Mogą wystąpić też zaburzenia mowy oraz zaburzenia czucia. Mniej specyficzne objawy to zaburzenia widzenia, bóle i zawroty głowy.

Generalnie objawy udaru niedokrwiennego i krwotocznego są zbliżone natomiast w krwotocznym częściej mamy do czynienia z bólami głowy, z wymiotami, z zaburzeniami świadomości. W przebiegu udaru krwotocznego pacjent częściej traci przytomność. Również zwykle te objawy są bardziej nasilone.

Czy takie objawy pojawiają się nagle czy też są narastające?

W przypadku udaru krwotocznego wszystko dzieje się NAGLE. Pacjent w ciągu kilkunastu sekund przestaje mówić, ruszać kończynami po jednej stronie, często też traci przytomność. Praktycznie cały mózg jest zalany. Zwykle te bardziej rozległe krwotoki kończą się fatalnie.

Jeśli jest podejrzenie, że jest to udar to jak należy się zachować?

Oczywiście trzeba bezzwłocznie wezwać pogotowie i to jest absolutne podstawa. Czekając na przyjazd karetki należy pacjenta zabezpieczyć tak, żeby ograniczyć ryzyko innych zdarzeń. Jeśli chory wymiotuje to powinniśmy ułożyć go w pozycji bocznej bezpiecznej, żeby nie doszło do zachłyśnięcia.

Co dzieje się z chorym po przywiezieniu go do szpitala?

Pacjent powinien mieć wykonany rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową, aby zobaczyć czy przyczyną jego stanu jest udar, bo podobne objawy może dawać guz mózgu. Niezwykle ważne jest też, żeby na tym etapie zróżnicować udar niedokrwienny i krwotoczny.

Terapia w przypadku udaru krwotocznego? Tu sytuacja jest trudna. Lekarz powinien zdiagnozować, czy ma do czynienia z krwotokiem śródmózgowym czy podpajęczynówkowym.

W przypadku krwotoku śródmózgowego leczenie chirurgiczne a więc usuwanie krwiaka poprzez otwarcie czaszki nic nie daje. Na pewno bardzo skuteczną terapią jest bardzo intensywne monitorowanie pacjenta w oddziale udarowym, gdzie dostaje on opiekę i wczesną rehabilitację polegającą głównie na zapobieganiu obrzękowi mózgu i powikłaniom. Tego typu działanie jest bardzo istotne i poprawia rokowania, natomiast nie ma takich leków które zatrzymałaby krwawienie, spowodowały wchłonięcie się krwiaka. Natomiast, jeśli chodzi o krwotok podpajęczynówkowy to trzeba zabezpieczyć tętniak, który spowodował krwotok.

Czy stosowanie leków zwiększających krzepliwość krwi aby zatrzymać krwawienie jest zasadne?

Czasami, stosując tego typu leki,  faktycznie dochodzi do zmniejszenia się ogniska krwotocznego, ale nie ma to wpływu na rokowania pacjentów a wręcz w przypadku niektórych z nich dochodzi do zwiększenia ryzyka zakrzepicy (zakrzepica żylna, zatorowość płucna).

Jakie jest niebezpieczeństwo wystąpienia ponownego udaru?

Nawrotowość  w przypadku udaru krwotocznego, jest dość wysoka i sięga nawet 40% w ciągu 5 lat więc niezwykle ważne jest, aby leczyć wszystkie czynniki ryzyka a więc przede wszystkim nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, żeby nie doszło do kolejnego incydentu!

Skutki udaru krwotocznego niestety się nie cofają! Uszkodzenia, jakie spowodowała krew, która się wylała, pozostają. Tkanka jest zniszczona i się nie odbudowuje. Aczkolwiek tak jak w przypadku każdego udaru może dojść do zjawiska tzw. plastyczności mózgu, czyli przejmowania funkcji. Tkanki nieuszkodzone okolicy mózgu mogą po części przejmować funkcje , które zostały uszkodzone.

To znaczy, że mózg zapamiętuje czynności swoich sąsiadujących komórek? Tak, prawdopodobnie polega to na wytrenowaniu. Nie dochodzi do tego samoistnie tylko oparte jest o to proces rehabilitacji. Pozwala to na powrót chorego do pewnej sprawności.

Zwykle hospitalizacja chorego po udarze krwotocznym trwa tydzień, dwa tygodnie. Chorego można i trzeba bardzo szybko “uruchamiać”. Z reguły pacjent wymaga dalszej rehabilitacji w ośrodku specjalistycznej rehabilitacji poudarowej. Niestety tego typu ośrodków jest jeszcze zbyt mało.

Jeśli chodzi o rehabilitację to są oczywiście przypadki, w których pacjenci wracają do takiego stanu, że są samodzielni i są w stanie sami się poruszać.

Niezwykle istotne jest, aby pacjenci mieli włączoną profilaktykę wtórną, w tym przede wszystkim leczenie przeciw nadciśnieniowe!

Czy osoba która uległa udarowi krwotocznemu ma szansę na powrót do normalnego życia?

Tak, jest to możliwe chociaż udar krwotoczny gorzej rokuje niż udar niedokrwienny. Rehabilitacja trwa z reguły kila miesięcy, zanim pacjent zacznie w miarę dobrze funkcjonować. Im wcześniej ją wdrożymy tym ma większe szanse powodzenia.

Na zakończenie trzeba powiedzieć, że gdy pacjent wraca do domu i nie jest rehabilitowany to często umiera z powodu powikłań, chociażby takich jak zapalenie płuc czy odleżyny, infekcje dróg moczowych, zakrzepica żylna. Dlatego nie wolno przerywać rehabilitacji, bo wtedy wcześniejsze wysiłki mogą pójść na marne!

Gościem Radiokliniki był dr hab. n. med. dr. Adam Kobayashi

Profil Eksperta na znanylekarz.pl

Pracuje w II Klinice Neurologicznej Instytutu Psychiatrii i Neurologii. Odbył staże w Klinice Neurologii Uniwersytetu w Edynburgu w Wielkiej Brytanii i Klinice Neurologii Uniwersytetu w Kioto w Japonii. Jest autorem i współautorem kilkudziesięciu prac naukowych opublikowanych w takich czasopismach jak Lancet, Lancet Neurology, Stroke i European Journal of Neurology. Jest członkiem Światowej i Europejskiej Organizacji Udarowej, Europejskiego Towarzystwa Neurologicznego Europejskiej Federacji Towarzystw Naukowych, gdzie pełni również funkcję sekretarza Panelu Naukowego Udaru Mózgu, Polskiego Towarzystwa Neurologicznego i Stowarzyszenia na Rzecz Dobrej Praktyki Klinicznej w Polsce.

dr Adam Kobayashi

Oceń to:

| Liczba ocen: 115 Średnia: 3.7

8 komentarzy

  1. Styczeń 13, 2017 at 12:44 pm — Odpowiedz

    Własnie dlatego warto się badać

  2. Piotrek
    Kwiecień 4, 2017 at 7:04 pm — Odpowiedz

    Bardzo przydatny artykuł. Widać lekkie pióro autora 🙂 Pozdrowienia!

  3. BETA
    Maj 28, 2017 at 7:45 pm — Odpowiedz

    do 15.01.2017 nie wiedziałam nic o udarach-teraz jestem neurologiem własnego ciała,głowną zasadą jest motywacja( tak było w moim przypadku-wiedziałam ze muszę cwiczyć.nie załamałam się i wszystko jest na dobrej drodze.pozdrawiam wszystkich i apeluję-MUSICIE WIERZYĆ ZE REHABILITACJA MA SENS.

    • Maj 29, 2017 at 8:06 pm — Odpowiedz

      Trzymamy kciuki! W walce z udarem poddanie się jest najgorszym rozwiązaniem. Głowa do góry!

  4. Udarowiec
    Czerwiec 8, 2017 at 9:28 am — Odpowiedz

    Badajcie ciśnienie krwi i niepalcie papierosów .

  5. Anna
    Listopad 3, 2017 at 9:47 pm — Odpowiedz

    Autor pisze,że udar krwotoczny zawsze jest gwałtowny,chory przestaje mówić,traci czucie po jednej stronie itd. Moja mama nie straciła czucia,nie jest sparaliżowana,mówi wyraźnie,tylko narzekala na ból głowy, wymioty i ogólne splątanie. W ciągu 5 dni byłam z nią u 3 lekarzy i raz wzywałam pogotowie. Wszyscy badali również pod kątem neurologicznym i nikt nie podejrzewał udaru. Gdy w końcu,przez mój upór trafiła na oddział neurologiczny stwierdzono na podstawie TK że to udar krwotoczny… I to całkiem duży. Myślę że lekarze którzy wcześniej diagnozowali mamę chyba uczyli się na podstawie takiego właśnie artykułu. W chwili obecnej po tygodniowej hospitalizacji mama ma problemy z pamięcią(spore),ale ruchowo jest całkiem sprawna.

    • Ewa Michalska
      Listopad 4, 2017 at 12:24 pm — Odpowiedz

      Nawet jeśli udar jest rozległy, zapewne wpływ na stan chorego ma obszar, którym zajęty jest mózg. Każdy przypadek może być inny. Autor wywiadu, który przeprowadzał rozmowę z dr Kobayashim – uznanym na całym świecie autorytetem w tej dziedzinie, zna przypadek mężczyzny ponad osiemdziesięcioletniego, który doznał dwóch udarów niedokrwiennych, a który dzięki rehabilitacji (mimo dojrzałego wieku) wrócił do względnej kondycji ruchowo-fizycznej i do znacznego cofnięcia się afazji. Zatem każdy przypadek w tej chorobie należy traktować indywidualnie.

      • Listopad 5, 2017 at 9:04 pm — Odpowiedz

        Dokładnie. W medycynie nie wszystko jest biało-czarne. Na rokowania i ostateczny efekt leczenia ma wpływ bardzo wiele czynników.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Jarosław Rosiński

Jarosław Rosiński

Jakkolwiek to zabrzmi, uważam się za człowieka renesansu. Potrafię odróżnić kość klinową od kości jarzmowej, ale także Bacha od Offenbacha. Wyznaję zasadę zawartą w sentencji Horacego „Carpe diem” – chwytaj dzień. Każda chwila naszego życia może być piękna, jeśli ją tak wykreujemy, no i… jeśli będziemy zdrowi. Jak mawiają Polacy „zdrowie jest najważniejsze”. Radioklinika chce być i jest w tym pomocna, dlatego z radością biorę udział w tym projekcie.